arogancja


arogancja
arogancja {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż IIa, blm {{/stl_8}}{{stl_7}}'manifestowanie pewności siebie i wysokiego mniemania o sobie, połączone z lekceważeniem innych lub pogardą dla nich; zuchwalstwo, bezczelność, buta, impertynencja': {{/stl_7}}{{stl_10}}Ton arogancji w głosie. Zachował się z właściwą sobie arogancją. <łac.> {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • arogancja — ż I, DCMs. arogancjacji, blm «zuchwała pewność siebie, połączona z lekceważeniem innych; zuchwalstwo, buta» Odezwać się, odpowiedzieć z arogancją. Traktować kogoś z arogancją. Zachowanie pełne arogancji. ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • arogancki — aroganckiccy «odznaczający się arogancją; lekceważący, butny» Arogancka odpowiedź. Aroganckie zachowanie. Arogancki młokos …   Słownik języka polskiego

  • arogant — m IV, DB. a, Ms. arogantncie; lm M. arogantnci, DB. ów «człowiek zachowujący się arogancko, traktujący innych z arogancją; zuchwalec, impertynent» …   Słownik języka polskiego

  • hucpa — ż IV, CMs. hucpie; lm D. hucp pot. «bezczelne oszustwo, łgarstwo; bezczelność, tupet, arogancja» Ordynarna hucpa. ‹hebr.› …   Słownik języka polskiego

  • niegrzeczność — ż V, DCMs. niegrzecznośćści; lm MD. niegrzecznośćści «brak grzeczności, nieuprzejmość, arogancja; zachowanie, słowa niegrzeczne» Odpłacić niegrzecznością za uprzejmość. Nagadać komuś niegrzeczności. Znosić czyjeś niegrzeczności …   Słownik języka polskiego

  • rozwścieklić — dk VIa, rozwścieklićlę, rozwścieklićlisz, rozwścieklićlij, rozwścieklićlił, rozwścieklićlony → rozwścieczyć Rozwścieklił go swoją arogancją. rozwścieklić się → rozwścieczyć się …   Słownik języka polskiego

  • zirytować — [wym. z irytować] dk IV, zirytowaćtuję, zirytowaćtujesz, zirytowaćtuj, zirytowaćował, zirytowaćowany «przyprawić kogoś o irytację; rozdrażnić, zdenerwować, rozgniewać» Bardzo, trochę kogoś zirytować. Zirytować kogoś swoją arogancją, swoim… …   Słownik języka polskiego

  • zuchwalstwo — n III, Ms. zuchwalstwowie; lm D. zuchwalstwoalstw 1. «bycie zuchwałym, bezczelnym; nadmierna pewność siebie, arogancja, buta, bezczelność» Czyjeś zuchwalstwo nie miało granic. 2. «zuchwały czyn, postępek» Ukrócić czyjeś zuchwalstwa …   Słownik języka polskiego

  • arogant — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos I, Mc. arogantncie; lm M. arogantnci {{/stl 8}}{{stl 7}} człowiek zachowujący się w sposób arogancki, odznaczający się arogancją; zuchwalec, impertynent {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • czelność — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. czelnośćści, blm, rzad. {{/stl 8}}{{stl 7}} zuchwałość, bezczelność, arogancja {{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}mieć czelność {{/stl 7}}{{stl 8}}{coś zrobić} {{/stl 8}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień